Lesbos

Het meest bekend is natuurlijk het Versteende Woud, ooit ontstaan door een vulkanische eruptie, waardoor het toenmalig tropische bos onder meters van stof werd bedekt. Na opgravingen werden vele versteende boomstammen gevonden. In het park kunt u zowel een korte als lange route volgen, de korte is voldoende voor een goede impressie. Doordat het park in een open vlakte ligt, kan het er in de zomer behoorlijk heet zijn! Het is aan te raden na het bezoek verder te rijden naar zee voor een verfrissende duik! Lees meer op: http://www.petrifiedforest.gr/

In Sigri vindt u het museum van het Versteende Woud, waar u naast overblijfselen van bomen, ook overblijfselen van dieren kunt bewonderen, zoals een soort olifant, die groter is dan de olifant die wij kennen en kleiner dan een mammoet.

In Sigri vindt u ook de restanten van een kleine burcht en een bijzonder Byzantijns kerkje. Daarnaast kunt u er goed terecht voor een hapje in een van de tavernes bij de kade.

Het Romeinse aquaduct bij Moria. Moria ligt niet ver van Mitilini. Wil je er parkeren, let dan goed op, want er gaan twee straten door het dorp en beide zijn eenrichtingsverkeer. 

In Mitilini vind je de overblijfselen van een klassiek theater. In de zomer worden er wel eens concerten gegeven en theaterproducties opgevoerd. (Let op onze nieuws/evenementenpagina!)

Bij Andissa aan de kust vind je nog enkele muren van het oude Antissa. Al bekend tijdens de Trojaanse oorlog.

In Thermi is een oud, enigzins vervallen Turks badhuis. Erachter zijn de restanten te vinden van een veel ouder badhuis, die de moeite van een bezoekje waard is. Dit badhuis werd al in de oudheid bezocht, om zijn helende kracht tegen o.a. reuma.  In Skala Thermi zijn diverse tavernes, maar het tegen de berg gelegen Thermi is voor de echte Griekenlandliefhebber een stuk interessanter. Het winkelstraatje aldaar is overdekt met groen en in het kafenion proef je de authentieke Griekse sfeer. Er is dan ook alleen Griekse koffie verkrijgbaar. Hier vlakbij ligt ook het klooster van Agios Rafael.

Op de heuvel van Molivos zijn restanten te aanschouwen van een Byzantijns/Genuaans kasteel. Vanaf daarboven heb je ook een prachtig uitzicht over de omgeving. De openingstijden zijn beperkt, zorg er dus even voor de juiste tijden te weten alvorens de klim naar boven te wagen! Er is ook een klein museum. In de zomer zijn er af en toe concerten en theater.  (Let op onze nieuws/evenementenpagina!)   Aan het begin van Molivos is er een opgraving te bezichtigen met o.a. oude, stenen grafkisten.

Agiassos is een dorp gebouwd tegen de heuvel van de berg Olympos. Voor de Grieken is het een bedevaartsoord met haar grote Mariakerk en nog een aantal kleinere kerkjes. Alles is in kaart gebracht op een prachtige, handgemaakte plattegrond op het pleintje voor de grote kerk. Het dorp is zeer toeristisch, maar zeker een bezoekje waard. Het is een dorp van ambachtslieden; zijn de vrouwen druk met allerlei handwerken, zo maken een aantal van de mannen de mooiste houten meubels met prachtig houtsnijwerk. Het dorp telt een aantal karakteristieken huizen en de omgeving is prachtig! In een afgelegen dorp als Agiassos, wordt nog wat oud Grieks gesproken!

In bad

Een bad nemen had vijftig jaar geleden voor een Griek een totaal andere betekenis dan voor de doorsnee Nederlander.

Eind jaren vijftig was het in ons huisgezin (in het Gooi) heel gewoon om op zaterdagmiddag om beurten in bad te gaan. Dat bad bestond dan uit een teil, die in de schuur werd gevuld met heet water, verwarmd in het daar aanwezige wasfornuis. Dat wasfornuis was een grote ketel, die warm werd gestookt op hout en turf en waar mijn moeder iedere maandag (wasdag) de was in deed. Traditioneler kan bijna niet.

 
In de oudheid bestonden er op vele plaatsen al badhuizen, waar aanvankelijk alleen de rijken gebruik van maakten. De algemene naam van deze badhuizen is Thermen en afgeleid van het Griekse woord θερμός (thermos = warm). Een aantal van die badhuizen waren ook nog eens gesitueerd bij warmwaterbronnen en daaraan werden en worden heilzame werkingen toegeschreven.

Ook Lesvos heeft zijn hete bronnen. Een groot aantal zelfs, dankzij de vulkanische activiteiten van het eiland waardoor het bronwater wordt opgewarmd. In het noorden op luttele kilometers van Molyvos ligt de bron van Eftalou, aan de rand van de zee. Veel toeristen nemen er een kijkje, ook ik ben er (een paar keer zelfs) geweest. Slechts een enkeling waagt zich in dit radium- en chloorhoudende water dat goed zou zijn tegen onder andere rheuma en galstenen. Maar schrik niet als je hier zeepsop en andere rotzooi tegenkopt. En na het bad natuurlijk zwemmen in zee. Iets verderop richting Skala Sykaminias, ligt onder een steen verborgen trouwens nog een bron. Aan de oostzijde van het eiland in Thermi, ongeveer tien kilometer ten noorden van de hoofdstad liggen de ijzerhoudende zoutbronnen Loutropoli (46º)tegen rheuma, spijsverteringsproblemen en huidaandoeningen. Aan de noordkant van de golf van Gera ligt de oude bron van Gera, dat de uitstraling heeft van een oud Turks Hammam-bad.  In het water (39º)zit chloor, zout en koolstof en is goed tegen verstopte organen in de buikstreek. In het zuiden, ongeveer een kilometer ten oosten van Polichnitos ligt de fraai gerestaureerde bron van Polichnitos. Dit natriumchloridehoudende water is goed tegen jicht en spierpijn. Grieken zeggen dat je hier niet te vaak in moet gaan, (‘Je kon weleens gaan oplichten in het donker.’) omdat het water licht radioactief is. Met zijn 87 graden is dit de heetste bron van het eiland. Zo’n drie kilometer noordelijk van Polichnitos, net buiten het dorpje Lisvori ligt de Aghios Ioannisbron (69º), een afgeleide van de bron van Polichnitos, dus met dezelfde samenstelling qua water en dus ook dezelfde heilzame samenwerking. Maar niemand heb ik ook maar iets horen zeggen over oplichten of over gevaar van radioactiviteit, toen ik daar was. 

De bron van Lisvori is het gehele jaar open, ook nog eens 24 uur per dag en wordt tweemaal in de week schoongemaakt, zo verzekerde Sigrid mij. Deze Nederlandse beheert voor het dorp de bron, dat doet zij samen met de uit Athene afkomstige Lazaros. Op het terrein staan twee baden, een Grieks bad (ongeveer 70 jaar oud) en een Turks bad (zo’n 400 jaar oud), twee kerken (waarvan een in aanbouw) en een eenvoudig appartementencomplex met acht kamers, zodat het mogelijk is voor gasten om te overnachten.

De gasten komen niet alleen uit het dorp of uit de directe omgeving van Lisvori. Vooral in het weekend wordt van de overnachtingsmogelijkheid veel gebruik gemaakt, met name door Grieken, want die hebben de weg naar deze bronnen in tegenstelling tot de meeste toeristen inmiddels wel weten te vinden. ‘De kamers zijn in het weekend meestal volgeboekt’, verzekert Sigrid ons als wij op haar uitnodiging een nachtje overblijven in Lisvori. Tijdens ons verblijf bij de bron komt nog een ‘vaste’ gast uit de hoofdstad langs, om half twaalf ’s avonds. Hij weet de weg, betaalt zijn (bad)bijdrage, maar weet nog niet of hij van de overnachtingmogelijkheid gebruik zal maken, mocht het echt laat worden. Zoiets gaat in goed vertrouwen. Buiten staat daarvoor een busje waar nachtelijke bezoekers hun bijdrage in de kosten kunnen deponeren.

Veel gasten komen terug, sommige alleen en anderen in kleinere of grotere groepen, al dan niet familie van elkaar. Zelf zullen wij bij ons volgende bezoek aan Lesvos deze bronnen weer opzoeken. Dat heeft natuurlijk ook met de aanwezigheid van Sigrid te maken, die trouwens voor ons een heerlijke pasta bereidde. Ik moet daarbij wel vertellen dat het complex geen restaurant heeft, dus voor een hap moet men echt naar een taveerne in de omgeving, wel worden er diverse drankjes geserveerd. Na deze sidestep terug naar de bron van het verhaal. De eerste echte kennismaking met het hete bronwater smaakt naar meer. Van zo’n bad gaat een zaligmakende rust uit en is de heilzame werking toch een fabeltje, dan werkt het in ieder geval bijzonder ontspannend.